Ο διευθυντής του Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ», μιλάει στη «Ροδιακή».

Συνέντευξη στη
Λίζα Γ. Τσοπανάκη
lizatsopanaki@rodiaki.gr

 

Έγινε διευθυντής Λυκείου μόλις στα 28 του! Επέλεξε να είναι εκπαιδευτικός απολύτως συνειδητά. Είναι καθηγητής Πληροφορικής. Έχει κάνει σπουδές στην Επιστήμη Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στην Εκπαίδευση με χρήση Νέων Τεχνολογιών στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Παθιάζεται με το επιστημονικό αντικείμενο που ασχολείται. Είναι πολύ δραστήριος, μεθοδικός και οργανωτικός. Είναι ο διευθυντής Λυκείου που κάθε παιδί θα ήθελε να έχει.

Καταρτισμένος, συγκαταβατικός, συνεργάσιμος, αυστηρός όσο χρειάζεται αλλά και απίστευτα αγαπητός, καταφέρνει να ισορροπεί ανάμεσα στις σύγχρονες ανάγκες των παιδιών και τις ανησυχίες και τις αγωνίες των γονιών. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτά ο Ευριπίδης Αναγνωστάκης.

Είναι η ψυχή του Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ». Γιατί είναι παντού. Στην εκπόνηση των προγραμμάτων, στα εκπαιδευτικά ταξίδια, στους συντονισμούς του εκπαιδευτικού έργου, στα μαθητικά ζητήματα, στην προετοιμασία για τις Πανελλαδικές, στις εκπαιδευτικές συνδιασκέψεις και όχι μόνο.

Η βαθιά εκτίμηση που τρέφουν για αυτόν οι συνάδελφοί του, οι υπόλοιποι διευθυντές, οι γονείς, οι μαθήτριες και οι μαθητές μόνο τυχαία δεν είναι. Η συνέντευξη που μας παραχώρησε, με την ευκαιρία του 20ου έτους λειτουργίας των Εκπαιδευτηρίων, είναι πολύ ενδιαφέρουσα…

Κύριε Αναγνωστάκη, σας ευχαριστούμε για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης. Καταρχάς, θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με την εκπαίδευση. Είχατε θέσει εξαρχής κάποιους στόχους για να πετύχετε, αν γινόσασταν τελικά εκπαιδευτικός;

Επηρεασμένος από τους δικούς μου αγαπημένους δασκάλους, αντιλαμβανόμουν ότι αυτή ακριβώς η αέναη ενασχόληση με ανθρώπους δεν σε αφήνει να χάσεις την ανθρωπιά σου και αυτό είναι κάτι που με γοήτευε.

Θυμάμαι από τις τελευταίες τάξεις του Γυμνασίου να λέω ότι θέλω να γίνω εκπαιδευτικός Πληροφορικής, οπότε η διδασκαλία δεν έτυχε, αλλά ήταν ο προορισμός εξαρχής. Για αυτό και φρόντισα να πλαισιώσω τις σπουδές μου στην Επιστήμη Υπολογιστών με ένα μεταπτυχιακό στην Παιδαγωγική.

Στην ηλικία που όλες αυτές οι σκέψεις άρχισαν να ωριμάζουν, ως μαθητής της Γ’ Λυκείου πια, τα πράγματα που θέλεις να αλλάξεις είναι σχεδόν τα πάντα. Ήθελα να δώσω και να πάρω πράγματα που έλειπαν από τη γενιά μου, όπως είναι η έμπνευση και η καλλιέργεια των δεξιοτήτων εκείνων που θα μας βοηθούσαν να ανακαλύψουμε τον κόσμο γύρω μας.

Η θέση του διευθυντή Λυκείου πώς προέκυψε;
Αυτό ήταν κάτι που σίγουρα δεν είχα σχεδιάσει και σίγουρα δεν υπολόγιζα για την ηλικία των 28 ετών, όταν και ανέλαβα τη θέση αυτήν το 2011. Μου έγινε η πρόταση από τη Διεύθυνση των Εκπαιδευτηρίων «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ» και ήταν τέτοια η εμπιστοσύνη και η καθοδήγηση με την οποία με περιέβαλλαν, που ήταν δύσκολο για εμένα να αρνηθώ την πρόκληση.

Ποια είναι η φιλοσοφία στη βαθμίδα του Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ»;
Όλοι πια γνωρίζουμε ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι κατεξοχήν εξετασιοκεντρικό. Δεν θα γινόταν, λοιπόν, το πρόγραμμα σπουδών του Λυκείου μας να μην έχει ως κεντρικό του άξονα τη σταδιακή και συστηματική προετοιμασία των μαθητριών και μαθητών του για τις Πανελλαδικές εξετάσεις και την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Το ενισχυμένο ωράριο διδασκαλίας, τα ολιγομελή τμήματα και η συνεχής αξιολόγηση των μαθητών είναι μόνο κάποια από τα στοιχεία του σχεδιασμού μας. Παρότι, λοιπόν, οι Πανελλαδικές εξετάσεις είναι το τελευταίο κεφάλαιο της φοίτησης στο σχολείο, είναι λάθος να επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά σε αυτές.

Λόγω της σημασίας τους και της έντασης της προσπάθειας για τη διεκδίκηση μιας καλής θέσης στα ελληνικά Πανεπιστήμια, καμιά φορά ξεχνάμε ότι μιλάμε για παιδιά που βρίσκονται σε μια πολύ όμορφη και τρυφερή ηλικία.

Η προσέγγισή μας είναι, λοιπόν, βαθιά παιδαγωγική, προσφέροντας στα παιδιά ψυχολογική και συναισθηματική στήριξη αλλά και καθοδήγηση, στοιχεία που απαιτούνται για να πετύχουν τον στόχο τους.

Ένα σχολείο, όμως, δεν είναι κάτι το απρόσωπο, αλλά είναι στην πραγματικότητα οι άνθρωποί του. Γι’ αυτό και αισθάνομαι τυχερός που περιστοιχίζομαι από συναδέλφους εκπαιδευτικούς που διαθέτουν πολυετή πείρα και είναι επαγγελματικά καταρτισμένοι. Τους νιώθω δικούς μου ανθρώπους, γιατί μαζί τους μοιράζομαι κοινές απόψεις και πεποιθήσεις για την εκπαίδευση.

Τί είναι αυτό που θα αλλάζατε, αν είχατε τη δυνατότητα να παρέμβετε στο εκπαιδευτικό σύστημα;
Θα συνέδεα την αριστεία με την επίτευξη του προσωπικού στόχου κάθε παιδιού, έχοντας ως βάση τις πραγματικές ικανότητες και δεξιότητές του και θα τη διαχώριζα από τις έννοιες του αυτοσκοπού και της κοινωνικής υποχρέωσης. Η στείρα γνώση και η αποστήθιση δεν έχουν θέση στο σύγχρονο σχολείο.

Θα προσπαθούσα να αναδείξω βασικές αρετές που αξίζει να χαρακτηρίζουν τη λειτουργία της κοινωνίας και του σχολείου και είναι διαχρονικές, όπως η αξιοκρατία, ο αλληλοσεβασμός, η ελευθερία απόψεων και να πολεμήσω νοοτροπίες, όπως η λογική της ήσσονος προσπάθειας.

Θα φρόντιζα οι εκπαιδευτικοί να είναι εφοδιασμένοι με τη σύγχρονη γνώση της παιδαγωγικής επιστήμης και οι γονείς να εκπαιδευτούν στον γονεϊκό τους ρόλο.

Γιατί κάποιος να διαλέξει ένα ιδιωτικό σχολείο και συγκεκριμένα το «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ»;
Βασικός στόχος είναι και παραμένει η μόρφωση και ο εμπλουτισμός της με δραστηριότητες πέρα από αυτές ενός τυπικού ωρολογίου προγράμματος. Οι υποδομές του σχολείου μάς βοηθούν να ενδυναμώσουμε τη σχέση των παιδιών με τις επιστήμες, τον αθλητισμό και τις τέχνες.

Αλλά, κυρίως, η φοίτηση στο σχολείο μας ισοδυναμεί με την ένταξη στην οικογένειά μας. Να νιώθει, δηλαδή, ο μαθητής ότι το σχολείο τον αγκαλιάζει με στοργή και με αγάπη, οι οποίες, ωστόσο, δεν παραμερίζουν τις απαιτήσεις, ούτε ακυρώνουν τους κανονισμούς συμπεριφοράς και πειθαρχίας.

Αναγνωρίζουμε τη μοναδικότητα του καθενός, τη δεχόμαστε και τη σεβόμαστε. Αλλά και μαθαίνουμε από αυτήν. Κι όταν λέω μαθαίνουμε, δεν εννοώ μόνο τα παιδιά, αλλά και εμείς οι μεγαλύτεροι. Η αναγνώριση της διαφορετικότητας, η αποδοχή και ο σεβασμός της σημαίνει ότι εμπλουτίζουμε τις εμπειρίες μας και τη μόρφωσή μας γενικότερα.

Πόσο σημαντική είναι για τον εκπαιδευτικό η εμπειρία; Ποιο είναι το κίνητρο που έχει κάποιος για να παραμείνει εκπαιδευτικός για χρόνια;
Δεν ξέρω αν τα χρόνια που περνούν και η εμπειρία που αναμφίβολα προσφέρουν, είναι εκείνα που σε κάνουν καλύτερο εκπαιδευτικό. Περισσότερο νομίζω συμβάλλει στην προσωπική βελτίωση του εκπαιδευτικού η αγάπη προς τα παιδιά και προς αυτό που κάνει. Αυτό είναι το κίνητρό του ώστε να προσπαθήσει περισσότερο, για να μπορεί να τους προσφέρει όσο το δυνατόν περισσότερα.

Επίσης, το να είσαι εκπαιδευτικός δεν είναι τόσο απλό όσο μπορεί να φαίνεται. Είναι μια εργασία κοπιώδης που απαιτεί στέρεο θεωρητικό υπόβαθρο και διαρκή μελέτη για να το εμπλουτίζεις και να το εξελίσσεις. Και οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο μας έχουν αυτό το «σαράκι», να αναζητούν δηλαδή νέες παιδαγωγικές προσεγγίσεις με πάθος.

Ξέρουμε ότι ο εκπαιδευτικός έχει επίδραση στον μαθητή του, αλλά είναι τόσο σημαντική ώστε, τελικά, να τον «σώσει»;
Έχω δει παιδιά που κάθισαν δίπλα σε σπουδαίους εκπαιδευτικούς, άντλησαν από αυτούς έμπνευση και αυτοπεποίθηση, βρήκαν την κλίση και τη μοναδικότητά τους, δούλεψαν συστηματικά και με την καθοδήγησή τους κατάφεραν να φτάσουν στον στόχο τους.

Δεν είναι όσο απλό ίσως ακούγεται, αλλά φυσικά και γίνεται αφού, σε τελική ανάλυση, το πρώτο πράγμα που οφείλει ο εκπαιδευτικός, προς το παιδί αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό, είναι να εμπνεύσει τα παιδιά, ώστε να γίνουν πολίτες του κόσμου και ταξιδευτές της γνώσης.

Πώς οι νέες τεχνολογίες επηρεάζουν την εκπαίδευση; Τι κάνετε στο σχολείο σας για να τις αξιοποιήσετε;
Η κουλτούρα του σχολείου μας απέναντι στις Νέες Τεχνολογίες είναι κάτι για το οποίο είμαστε πραγματικά περήφανοι. Και αυτό, όχι επειδή υπάρχουν ως διακριτό αντικείμενο στο πρόγραμμα σπουδών, αλλά επειδή είναι παντού και σε όλα τα μαθήματα.

Είναι εκεί, για να υποστηρίξουν τον φιλόλογο αλλά και τον μαθηματικό, τον μουσικό αλλά και τον εκπαιδευτικό ξένων γλωσσών. Είναι πάντα εκεί κι ας μη φαίνονται με την πρώτη ματιά. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι με την ανακοίνωση του κλεισίματος των σχολείων, την περίοδο της πρώτης καραντίνας, τον Μάρτιο του 2020, το σχολείο μας ξεκίνησε να προσφέρει τηλεκπαίδευση στους μαθητές του μόλις δύο ημέρες μετά.

Την Τετάρτη έκλεισαν τα σχολεία και την Παρασκευή ήμασταν πάλι με τους μαθητές μας στην ψηφιακή μας αίθουσα. Όπως φυσικά δεν είναι τυχαίο ότι ενταχθήκαμε από τη Microsoft στα σχολεία «Showcase School», όντας ένα από τα μόλις 4 σε όλη την Ελλάδα και 417 σε όλο τον κόσμο.