Συνοδοί εκπαιδευτικοί: Φωτεινή Βεργούλλη, Δέσποινα Ζάπογλου, Μαρία Μεντή, Ματίνα Κοντουδάκη, Κυριάκος Κυριακούλης, Ειρήνη Παπακωνσταντίνου, Μαρία Τόλη, Μάριος Χατζημιχάλης
Πόσοι από εμάς μπορούμε να αντέξουμε δέκα λεπτά χωρίς να κοιτάξουμε την οθόνη του κινητού μας; Πόσοι μπορούμε να απολαύσουμε ένα γεύμα χωρίς τη συνοδεία ειδοποιήσεων; Την απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα έδωσαν τριάντα μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου μας, οι οποίοι, συνοδευόμενοι από τέσσερις εκπαιδευτικούς σε κάθε εκδρομή, βίωσαν μια πρωτόγνωρη εμπειρία «ψηφιακής αποτοξίνωσης» στο ιστορικό ξενοδοχείο «Έλαφος» του Προφήτη Ηλία.
Από την Παρασκευή το πρωί έως την Κυριακή το απόγευμα, ο χρόνος έμοιασε να σταματά. Το πείραμα ήταν απλό, αλλά τολμηρό. Πλήρης αποσύνδεση. Τα κινητά τηλέφωνα και κάθε ηλεκτρονική συσκευή αφέθηκε στο σπίτι και οι ψηφιακές «φιλίες» έδωσαν τη θέση τους στην αληθινή συντροφικότητα.
Στο εμβληματικό περιβάλλον του «Έλαφος», οι μαθητές δεν αναζήτησαν κωδικούς πρόσβασης στο διαδίκτυο, αλλά τρόπους να συνδεθούν με τη φύση και τον εαυτό τους.
Μία από τις πιο δυνατές στιγμές του τριημέρου εκτυλίχθηκε στο πεζούλι του Αγίου Σάββα. Μετά από μια ενδιαφέρουσα πεζοπορία, οι μαθητές στάθηκαν απέναντι από το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και τη Βορειοδυτική Ρόδο. Εκεί, πραγματοποιήθηκε μια άσκηση που σπάνια συναντά κανείς στη σύγχρονη καθημερινότητα. Δεκαπέντε λεπτά απόλυτης σιωπής.
Με κλειστά μάτια, η ομάδα άκουσε την «ορχήστρα» του βουνού. Ο αέρας που περνούσε μέσα από τα κλαδιά των δέντρων, το κελάηδισμα των πουλιών και ο μακρινός ήχος από τα κουδούνια των κατσικιών συνέθεσαν μια μουσική που καμία εφαρμογή δεν μπορεί να αναπαράγει. Ήταν μια στιγμή συνειδητοποίησης, όπου η σιωπή δεν ήταν κενή, αλλά γεμάτη από ζωή.
Οι μαθητές μας αναστοχάζονται πάνω στη «Μισυρλού», αναζητώντας το μυστικό που κάνει ένα τραγούδι κλασικό. Μια συζήτηση για την ταυτότητα, τη διαχρονικότητα και την τέχνη που καταργεί τα σύνορα του χρόνου.
Η καλύτερη σύνδεση είναι αυτή που δημιουργείται γύρω από ένα κοινό τραπέζι χωρίς κινητά.
Οι δράσεις συνεχίστηκαν με παιχνίδια εμψύχωσης και μια επική αναμέτρηση παντομίμας. Χωρίς την απόσπαση των social media, η ένταση του παιχνιδιού και το αυθόρμητο γέλιο έγιναν οι πρωταγωνιστές. Τα παιδιά ανακάλυψαν ξανά τη χαρά της ζωντανής αλληλεπίδρασης, αποδεικνύοντας ότι η ανθρώπινη επαφή είναι το πιο ισχυρό «κοινωνικό δίκτυο». Παράλληλα, η συντροφικότητα του κοινού τραπεζιού αποτέλεσε ένα μάθημα από μόνη της. Τα γεύματα μετατράπηκαν σε χώρους συζήτησης και στοχασμού, χωρίς την παρεμβολή καμίας οθόνης.
Η εκδρομή δεν περιορίστηκε μόνο στη θεωρία, αλλά πέρασε στην πράξη με μια μεγάλη δράση στη Νότια Ρόδο. Υπό την καθοδήγηση του Νεκτάριου Καλογήρου, της «ψυχής» της οργάνωσης «Για τη Φύση», οι μαθητές μας έγιναν μέρος ενός οράματος που ξεπερνά τα όρια μιας σχολικής επίσκεψης.
Το σχολείο μας έχει θέσει έναν φιλόδοξο στόχο για τα επόμενα χρόνια. Την αναδάσωση μιας έκτασης 100 στρεμμάτων, η οποία θα ονομαστεί «RODION PEDIA FOREST». Με τα χέρια τους στο χώμα, οι μαθητές δεν φύτεψαν απλώς δέντρα, έθεσαν τα θεμέλια για ένα δικό τους δάσος, αναλαμβάνοντας έμπρακτα την ευθύνη για το περιβάλλον του νησιού μας.
Αξιοσημείωτη ήταν η στάση των γονέων, οι οποίοι λειτούργησαν ως αληθινοί σύμμαχοι. Η εμπιστοσύνη τους και η στήριξη στον κανόνα της ψηφιακής αποσύνδεσης ήταν το κλειδί για την επιτυχία. Παρά το γεγονός ότι η «εξάρτηση» από την τεχνολογία είναι μια σύγχρονη πρόκληση, η πλειοψηφία των παιδιών απέδειξε ότι η επιθυμία για αληθινή εμπειρία είναι ισχυρότερη από κάθε αλγόριθμο.
Τα τριήμερα στον Προφήτη Ηλία μάς διδάσκουν ότι η τεχνολογία είναι ένα εργαλείο, αλλά η ζωή συμβαίνει εκεί που τελειώνει η οθόνη. Το «RODION PEDIA FOREST» και οι στιγμές σιωπής στον Άγιο Σάββα θα θυμίζουν σε όλους μας ότι η πιο σημαντική σύνδεση δεν γίνεται μέσω Wi-Fi, αλλά μέσω της φύσης και της ανθρώπινης καρδιάς.
